Ya david lynch filmlerine hayran olmamaya imkan yok elbette. Üçleme yada devam filmi fikri şu açıdan aklıma gelmişti. olayları devam ettirmek olarak değil! yani birinci filmde adamın öldüğü yerde bitiriyorum. ikinci filmdede bu işin nasıl olduğunu anlatıyorum. sadece filmlerde karakterlere ve olaylara göndermeler yapmak anlamında söylemiştim.

Şimdi senaryo yazan bu işe emek veren bütün arkadaşlarıma sonsuz bir saygı duyuyorum. Fakat bugünlerde sıkça gördüğüm bir şeyi de dile getirmek isterim. sadece burda gördüğüm senaryoların bazılarında değil, genelde okuduğum senaryolarda bir acelecilik, özensizlik seziyorum. yazan arkadaş söylemek istediklerini bir an önce nasıl söylerim diye uğraşmış sanki. bu hissi veriyor bana. yada ne söylemek istediğini çoğu zaman kendisi de bilmiyor. benim bildiğim şudur, bir film gerçek hayatın aynısını anlatmaz. çünkü o zaman film olmaz. gerçek hayatın taa kendisi olur. film gerçek hayatın daha estetik daha süslü ve izlenebilir bir sanatsal dokunuşla ifadesidir.

eve sürkli bir temzilkçi ve 6-7 yaşındaki oğlan çocuğuyla gelebilr ve çocuk her gelmsinde bu tabncyla oynayabilir .kendi evine döndüğünde babsının saklı tabncasını alıp onunla değiştirebilir.özet olarak bu.geliştirilebilinir.aklıma gelen bir düşünce

6da patlamazsa sürpriz olur

Gambit, kesinlikle benim ne yapmak istediğimi çok iyi özetlemişsin, teşekkür ederim. Şimdi silahın gerçek bir silah olmasını istemiyorum. Silah başında da sonunda da oyuncak bir silah olmalı! İçinde mermi olmayan ya da oyuncak mermiler olan oyuncak silah patlamalı, adam ölmelidir. Adamın o oyuncak silahla ölmesi ilk bakışta mantık açısından mümkün olmasada yerde kanların olması ve fakat adamın vücudunun hiçbir yerinde bir yara ya da kanayan bir yer bulunmaması olayın gizemli yeridir. Yani işin fantastik tarafı burda zaten. Şimdi olağan dışı bir durumu olağan bir şekilde kabul ettirmeye çalışmıyorum ben. Bir senaryoda ya da filmde seyirciye bütün cevapların tek tek verilmesi gerekliliğine de inanmıyorum. Siz anlatmak istediklerinizi anlatırsınız. Fakat parçaları birleştirme işini seyirciye bırakırsınız. Bazen filminizi izleyen insanlar o parçaları öyle bir şekilde birleştirip çok farklı bir sonuca ulaşırlar ki, siz o senaryoyu yazarkende o filmi çekerken de öyle birşey düşünmemişsinizdir. İşte olayın güzel tarafıda budur. Ben burdaki gizemli ölüme senaryonun tutarlılığı açısından bir mantık bulmaya çalışıyorum. Seyircileri düşündüğüm için değil! Yoksa seyircilerin bu filmde göreceği şudur; Adam oyuncak silahı başına dayar... Tetiği çeker... Ölür... Fakat silahta gerçek mermi yoktur... Ama adam gerçekten ölmüştür... Şimdi benim işim bakın böyle birşey şu durumda mümkün olabilir dedikten sonra bitecektir. Devamını izleyen insanlar nasıl getirmek isterlerse öyle getirsinler...